healthstat.gr, 14-7-2026, Αντώνης Ραυτόπουλος
Τα νέα στοιχεία που δίνει στη δημοσιότητα η Eurostat για τις νοσοκομειακές κλίνες στην Ευρωπαϊκή Ένωση, είναι ενδεικτικά για τις ανισότητες που επικρατούν αναφορικά με τα συστήματα υγείας.
Δυστυχώς για ακόμα μία φορά η χώρα μας είναι κάτω από τη βάση... Συγκεκριμένα, το 2024 η Ε.Ε. διέθετε 507 νοσοκομειακές κλίνες ανά 100.000 κατοίκους, σημειώνοντας μικρή μείωση σε σχέση με τις 511 που είχαν καταγραφεί το 2023. Ο αριθμός των νοσοκομειακών κλινών παρουσιάζει φθίνουσα πορεία από την έναρξη της χρονοσειράς το 2009 (582 κλίνες ανά 100.000 κατοίκους), γεγονός που αντικατοπτρίζει τον αντίκτυπο των επιστημονικών και τεχνολογικών εξελίξεων, οι οποίες περιόρισαν τη μέση διάρκεια νοσηλείας για πολλές ενδονοσοκομειακές διαδικασίες ή τις αντικατέστησαν με εναλλακτικές λύσεις εξωνοσοκομειακής περίθαλψης ή φροντίδας ημερήσιας νοσηλείας.
Μεταξύ των χωρών της ΕΕ, η Βουλγαρία κατέγραψε την υψηλότερη αναλογία σε σχέση με τον πληθυσμό της, με μέσο όρο 870 νοσοκομειακές κλίνες ανά 100.000 κατοίκους, ακολουθούμενη από τη Γερμανία (759), τη Ρουμανία (731), την Αυστρία (655) και την Τσεχία (639). Αντιθέτως, 6 χώρες της ΕΕ διέθεταν λιγότερες από 300 νοσοκομειακές κλίνες ανά 100.000 κατοίκους, καταγράφοντας τις χαμηλότερες αναλογίες: Σουηδία (187), Κάτω Χώρες (221), Δανία (226), Φινλανδία (248), Ισπανία (283) και Ιρλανδία (293). Η Ελλάδα είχε 423 κλίνες ανά 100.000 άτομα. Μάλιστα, η τάση μείωσης των κλινών στην Ελλάδα θα φανεί και στην επόμενη μελέτη που θα αφορά το 2025, όπως αποτυπώνεται στα επίσημα στοιχεία του υπουργείου Υγείας.
Όσον αφορά τις κλίνες μακροχρόνιας φροντίδας σε μονάδες φροντίδας ηλικιωμένων και άλλες δομές διαμονής για μακροχρόνια φροντίδα, το 2024 τα υψηλότερα ποσοστά καταγράφηκαν στις Κάτω Χώρες (1.390 κλίνες μακροχρόνιας φροντίδας ανά 100.000 κατοίκους), στη Σουηδία (1.298) και στο Βέλγιο (1.249). Η Ελλάδα (διαθέτει μόλις 20 κλίνες μακροχρόνιας φροντίδας ανά 100.000 κατοίκους) και η Βουλγαρία (26) κατέγραψαν τα χαμηλότερα ποσοστά, ακολουθούμενες από την Πορτογαλία (94).
Συμπερασματικά, τα στοιχεία της Eurostat αναδεικνύουν τις βαθιές δομικές αδυναμίες του ελληνικού συστήματος υγείας, το οποίο υστερεί σημαντικά έναντι του ευρωπαϊκού μέσου όρου. Η απογοητευτική αναλογία νοσοκομειακών κλινών, σε συνδυασμό με τη δραματική έλλειψη υποδομών μακροχρόνιας φροντίδας κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου. Καθώς ο πληθυσμός γερνά και οι ανάγκες αυξάνονται, η συνεχιζόμενη φθίνουσα πορεία των διαθέσιμων κλινών επιτάσσει την άμεση αναδιοργάνωση του ΕΣΥ. Είναι σαφές ότι απαιτούνται γενναίες επενδύσεις και μια ριζική πολιτική στροφή, ώστε η χώρα μας να γεφυρώσει το χάσμα με την Ευρώπη και να διασφαλίσει την αξιοπρεπή και ποιοτική περίθαλψη των πολιτών της.
